Nie, Doreta nie jest narkotykiem
Temat jest powiązany z: https://medyk.online/lek/doreta/czy-doreta-to-narkotyk/
Temat jest powiązany z: https://medyk.online/lek/doreta/czy-doreta-to-narkotyk/
Cześć, wrzucam zdjęcie tego, co biorę (Doreta 37,5 mg + 325 mg), żeby było jasne, o czym dokładnie mówię, bo zaczynam mieć coraz więcej wątpliwości i szczerze mówiąc trochę mnie to już niepokoi.
U jednej osoby z mojej rodziny (i trochę też u mnie zaczyna to wyglądać podobnie) Doreta została przepisana na ból, z założeniem, że to „bezpieczniejsza opcja” niż mocniejsze opioidy. I faktycznie — na ból działa, nie można powiedzieć, że nie. Problem w tym, że im dłużej się to bierze, tym bardziej zaczynają pojawiać się dziwne odczucia.
Chodzi o to, że po tabletce nie jest to takie normalne „uśmierzenie bólu”, tylko raczej dziwne uczucie w głowie, lekkie odrealnienie, napięcie, czasem coś jakby pobudzenie zmieszane ze zmęczeniem. Trudno to opisać, ale momentami człowiek ma wrażenie, że to już nie jest zwykły lek przeciwbólowy, tylko coś mocniejszego.
Najbardziej daje do myślenia to, co się dzieje, kiedy nie weźmie się dawki albo się ją opóźni. Pojawia się spadek nastroju, rozdrażnienie, takie psychiczne „zjechanie”, jakby organizm się już tego domagał. I tu pojawia się pytanie, które mnie męczy: gdzie jest granica między leczeniem bólu a czymś, co zaczyna przypominać uzależnienie albo wręcz „ćpanie” leku, nawet jeśli wszystko zaczęło się od recepty?
Słyszałam różne opinie — jedni mówią, że to normalny lek i nie ma co panikować, inni, że tramadol (czyli główny składnik Dorety) jednak działa na mózg i może powodować zależność. Do tego dochodzi fakt, że podobno działa też trochę jak lek na nastrój, więc to już w ogóle robi się dziwne połączenie.
Dlatego pytam wprost:
- czy ktoś z Was miał takie odczucia po Dorecie?
- Czy mieliście moment, że zaczęło to bardziej przypominać coś w stylu „ćpania” niż zwykłe leczenie bólu, nawet jeśli wszystko było zgodnie z zaleceniami?
Ja dostałam kiedyś tramadol i lek przeciwzapalny na migreny, ale z jasnym zaleceniem, żeby nie brać tego codziennie, tylko doraźnie, kiedy naprawdę jest potrzeba. Na ból potrafiło pomóc, ale dziwi mnie trochę, że ktoś ma to zalecone jako leczenie długoterminowe przy migrenach. Czy te migreny są aż tak częste, że występują codziennie? Bo jeśli nie, to codzienne branie Dorety brzmi dla mnie dość mocno.
Mam nadzieję, że ta byłaś też u neurologa, a nie tylko dostała lek przeciwbólowy i koniec. Przy migrenach zwykle szuka się też leków, które zmniejszają liczbę napadów, a nie tylko gasi się ból, kiedy już się pojawi. Ja mam lek profilaktyczny i dzięki temu migreny pojawiają się dużo rzadziej. Nie chciałabym być ustawiona tylko na Doretę bez sprawdzenia innych opcji.
Ja miałam tramadol w trakcie leczenia onkologicznego i u mnie praktycznie nie ruszał bólu. Nawet później, kiedy miałam zwykły ból głowy i nie mogłam brać paracetamolu, bo trzeba było uważać na gorączkę przy obniżonej odporności, tramadol i tak nic mi nie dawał. Za to moja siostra bierze go czasem przy migrenach i mówi, że jej pomaga, chociaż nie zawsze. Dużo zależy od tego, skąd jest ból — czy to typowa migrena, napięcie mięśniowe, światło, zapachy czy coś innego.
Ja szczerze mówiąc trafiłam kiedyś na podobny temat, bo szukałam informacji o tramadolu, ale od tej drugiej, głupszej strony — czyli jakie dawki ludzie biorą, żeby mieć „fazę” albo euforię. I właśnie przez takie rzeczy w internecie potem hasła typu „Doreta ćpanie” zaczynają się mieszać z normalnym leczeniem bólu. A to są dwie różne sytuacje. Jedno to ktoś, kto bierze lek, bo nie daje rady funkcjonować z bólem, a drugie to szukanie efektu odurzenia. W Twoim przypadku dobrze, że pytasz, bo lepiej mieć świadomość, że ten lek może działać mocniej na głowę, niż udawać, że to zwykła tabletka przeciwbólowa.
Ja biorę Doretę 37,5 mg + 325 mg cztery razy dziennie od wielu lat i akurat u mnie nie było większych skutków ubocznych. Nawet jeśli czasem pominę dawkę, to głównie czuję zmęczenie. Dla mnie to był lek, który naprawdę zmienił funkcjonowanie, bo wcześniej ledwo schodziłam z kanapy, praca była koszmarem, wszystko bolało i byłam ciągle wykończona. Więc nie u każdego wygląda to od razu jak „ćpanie” czy utrata kontroli, ale rozumiem, że takie pytania się pojawiają.
Dwie rzeczy są tu dla mnie ważne @Hinna . Po pierwsze: czy przy migrenach były wcześniej próbowane leki typowo migrenowe, a nie od razu Doreta? Bo przy takich bólach często stosuje się leki celowane w napad migreny albo profilaktykę, jeśli ataki są częste. Po drugie: czy na pewno zalecono jej brać Doretę codziennie? Bo jeśli tak, to brzmi to dziwnie przy migrenie. Upewniłabym się też, czy nie doszło do pomyłki nazw leków, bo są preparaty stosowane profilaktycznie, które faktycznie bierze się regularnie, ale to zupełnie inna kategoria niż tramadol.
Ja mam klasterowe bóle głowy i dostałem kiedyś sumatryptan. Kiedy zaczyna się atak, ból jest dosłownie nie do opisania, ale ani lekarz, ani neurolog nigdy nie sugerowali mi opioidów jako podstawowego leczenia takich napadów. Dlatego codzienna Doreta przy migrenach brzmi dla mnie co najmniej zastanawiająco. Może są jakieś szczególne okoliczności, ale normalnie przy bólach głowy najpierw szukałbym bardziej celowanego leczenia niż długiego brania opioidu.
Ja brałam tramadol przez kilka lat, zanim udało się lepiej opanować moje problemy ze stawami. Kiedy brałam go regularnie, skutków ubocznych nie miałam jakoś bardzo dużo, ale jeśli pominęłam dawkę, było fatalnie. Dreszcze, poty, uczucie jak przy gorączce, skurcze brzucha i ogólne wrażenie, jakbym się rozsypywała.
Schodzenie z tego trwało u mnie miesiącami. Najtrudniejsze było nie tylko samo ciało, ale też nastrój, bo tramadol potrafi wpływać na psychikę. Z mężem kłóciliśmy się wtedy o totalne głupoty i gdybyśmy nie wiedzieli, skąd to się bierze, pewnie byłoby nam dużo trudniej to przetrwać. Byłam drażliwa, płaczliwa i ogólnie nie do życia.
Najbardziej irytowało mnie to, że słyszałam, że „to niemożliwe”, bo przecież tramadol niby nie uzależnia tak jak mocniejsze opioidy. Tylko że zależność fizyczna to nie to samo co uzależnienie psychiczne. Ja nie miałam potrzeby brania go dla przyjemności, nie zwiększałam dawek i czasem nawet zapominałam tabletki, ale mój organizm był przyzwyczajony i bardzo mocno reagował, kiedy dawki zabrakło.
Dlatego uważam, że Doreta może być pomocna, ale bywa też przeceniana jako „bezpieczniejsza” opcja. Problem nie polega na tym, że każdy od razu zacznie ją nadużywać, tylko na tym, że część osób dostaje za mało informacji o możliwych skutkach, odstawieniu i tym, jak trudno potem z niej zejść.