Opinie Daivobet

[medyk]

Jakie są Wasze doświadczenia ze stosowaniem maści lub żelu Daivobet w leczeniu łuszczycy? Czy zauważyliście poprawę stanu skóry – zmniejszenie łusek, zaczerwienienia, świądu? Jak długo trwała terapia i po jakim czasie pojawiły się efekty? Interesuje mnie też, czy wystąpiły u Was jakiekolwiek skutki uboczne, takie jak podrażnienia, pieczenie, pogorszenie stanu skóry, zanik naskórka albo inne reakcje. Wasze opinie mogą bardzo pomóc osobom, które dopiero rozważają zastosowanie tego preparatu lub szukają skuteczniejszej alternatywy w walce z łuszczycą.

• Bardzo dobrze
• Przeciętnie
• Słabo

[Katty]

Próbowałam już dosłownie wszystkiego na łuszczycę plackowatą i nic nie działało. Miałam przepisaną fototerapię, metotreksat, dziesiątki maści, kremów i cudownych mikstur – bez efektu. Kompletnie nic nie pomagało. W końcu poszłam do innego lekarza i dostałam receptę na Daivobet. I to było przełomowe – skóra oczyściła się praktycznie całkowicie w jakieś dwa tygodnie. Wszystko zniknęło. Oczywiście jak przestaję stosować, to z czasem zmiany wracają, ale o wiele później i dużo łagodniej. Teraz używam Daivobet raz w tygodniu na całe ciało i praktycznie nie mam już żadnych problemów ze skórą.

[Jeskaa]

Przez lata przepisywano mi różne leczenia – nawet terapię niebieskim światłem. Jedne pomagały trochę, inne wcale, ale żadne nie dawało takich efektów jak Daivobet. Zanim zaczęłam go stosować, unikałam wychodzenia z domu. Ciągła walka z emocjami, wstyd, że ludzie patrzą na moje ciało – to była codzienność. Łuszczyca zajmowała ponad 50% powierzchni mojego ciała – ręce, stopy, twarz, skóra głowy. Pamiętam, jak pierwszy raz użyłam Daivobet – po 7 dniach skóra wyglądała tak dobrze, że z radości odstawiłam lek. Niestety po miesiącu wszystko wróciło, i to z podwójną siłą. Dermatolog zalecił, żebym spróbowała jeszcze raz, ale tym razem stosowała pełne 4 tygodnie, nawet jeśli skóra wygląda dobrze. Kazał też dokładnie wcierać maść, a nie tylko „posmarować”. Po tej kuracji skóra była praktycznie idealnie czysta przez pół roku, tylko z kilkoma małymi plamkami na nogach. Kiedy łuszczyca wróciła, powtórzyłam kurację i znów – efekty były niesamowite. Daivobet naprawdę odmienił moje życie i dał mi pewność siebie, o której już prawie zapomniałam.

[ania79]

Na początku wydaje się, że Daivobet działa, ale jak tylko się go odstawi, łuszczyca wraca ze zdwojoną siłą. Byłam już prawie czysta, ale postanowiłam użyć Daivobet, żeby przyspieszyć efekt – i niestety stało się odwrotnie. Zamiast poprawy, wszystko wróciło i jestem znowu w punkcie wyjścia. Skąd wiem, że to przez Daivobet? Bo stosowałam go tylko na górną część ciała – ręce, brzuch, plecy – a nogi zostawiłam bez leczenia. Teraz nogi wyglądają całkiem dobrze, a góra ciała to dramat. I nie jestem jedyna – znam kilka osób, które miały bardzo podobnie. Moim zdaniem ten preparat powinien być na nowo oceniony, a producent powinien wytłumaczyć, dlaczego działa tylko tymczasowo, a potem wszystko wraca z jeszcze większą siłą.

[Anex]

Od około 8.–10. roku życia mam łuszczycę plackowatą. Przez większość życia były to tylko niewielkie zmiany na skórze głowy i łokciach. Zwykle bardzo dobrze reagowały na leczenie miejscowe – Daivobet stosowany raz czy dwa razy w miesiącu wystarczał, żeby utrzymać skórę w naprawdę dobrym stanie.

Mam również Hashimoto, rozpoznane około 6 lat temu, i przyjmuję 50 µg lewotyroksyny dziennie. Obecnie mam 38 lat.

Podczas pierwszej ciąży w 2020 roku łuszczyca całkowicie zniknęła. Niestety około 8 miesięcy po porodzie pojawił się bardzo silny wysiew zmian na prawie całym ciele – wyglądało to bardziej jak łuszczyca kropelkowata i w najgorszym momencie zajmowało około 80% skóry. Pierwsze dwa zdjęcia pokazują właśnie ten okres.

Zmiany stopniowo zaczęły ustępować około 1,5 roku po porodzie, ale na rękach i nogach zostało mi kilka niewielkich ognisk łuszczycy, których wcześniej w tych miejscach nigdy nie miałam.

Po drugiej ciąży sytuacja praktycznie się powtórzyła. Około 7–8 miesięcy po porodzie, w 2025 roku, ponownie nastąpiło bardzo duże zaostrzenie na rękach i nogach. Tym razem zmiany nie przypominają jednak łuszczycy kropelkowatej, tylko bardziej liczne drobne ogniska łuszczycy plackowatej – widać je na dwóch ostatnich zdjęciach.

Co ciekawe, oba zaostrzenia zaczęły się mniej więcej na początku lata. Dawniej słońce zawsze wyraźnie poprawiało stan mojej skóry, natomiast teraz nie tylko nie widzę poprawy, ale miejscami zaczerwienienie wydaje się po słońcu jeszcze większe.

Kilka rzeczy, które zauważyłam:

1. Obecnie zmiany występują głównie na częściach ciała wystawionych na słońce – na zewnętrznej i bocznej stronie ramion oraz na nogach poniżej linii sukienki czy spódnicy. Wewnętrzne strony ramion są praktycznie czyste. Przy pierwszym wysiewie zmiany były natomiast niemal na całym ciele.

2. Po słońcu albo gorącym prysznicu zmiany robią się wyraźnie bardziej czerwone.

3. Leki przeciwhistaminowe nie dają żadnego efektu.

4. Daivobet, który wcześniej bardzo dobrze działał na moją łuszczycę, obecnie praktycznie nie zmniejsza tych zmian i nie powoduje ich znikania.

5. Zmiany nie swędzą ani nie bolą.

6. W pewnym momencie, trochę z desperacji, odstawiłam gluten i nabiał. Przez jakiś czas rzeczywiście skóra wyglądała lepiej, ale było to mniej więcej 1,5 roku po porodzie, czyli dokładnie wtedy, kiedy po pierwszej ciąży wysiew również zaczął samoistnie ustępować. Nie wiem więc, czy dieta rzeczywiście miała znaczenie, czy był to tylko zbieg okoliczności.

7. Stres zdecydowanie nasila zmiany, choć raczej nie jest jedynym czynnikiem.

8. Przez lata miałam wykonywane badania w kierunku tocznia i wielu innych chorób autoimmunologicznych, również u reumatologa, ale wyniki nigdy niczego nie wykazały.

Dołączam zdjęcia, żeby było dokładnie widać, jak wyglądały poszczególne zaostrzenia.

Czy ktoś miał podobny przebieg łuszczycy po ciąży, szczególnie taki, w którym wcześniej skuteczny Daivobet nagle praktycznie przestał działać? Zastanawiam się też, czy to rzeczywiście nadal może być łuszczyca, skoro zmiany zachowują się trochę inaczej niż moje wcześniejsze ogniska.

Wiem, że istnieje możliwość leczenia biologicznego, ale na razie chciałabym go uniknąć, jeśli są jeszcze inne opcje. Będę wdzięczna za doświadczenia osób, które przechodziły przez coś podobnego – również za informacje, jakie dodatkowe badania wykonywaliście albo co poza Daivobetem okazało się u Was skuteczne.