Nie jestem całkowicie niezadowolona z Axyvenu. Brałam go na depresję i w pewnym momencie musiałam go odstawić oraz przejść na inny lek. Sama terapia działała, ale miałam wrażenie, że preparat jest dla mnie po prostu za silny.
Najbardziej „odjechane” było jednak odstawienie. Kiedy przestałam go brać, wszystko stało się niesamowicie wyraźne – kolory, dźwięki, sny, emocje. Jakbym nagle podkręciła ostrość świata na maksimum. Trochę to było dziwne, trochę zabawne, ale też momentami męczące.
Myślę, że w moim przypadku problemem była siła działania – czułam, że to nie do końca moja dawka albo nie do końca mój lek. Mimo to nie mogę powiedzieć, że jestem całkowicie rozczarowana. Axyven działał, tylko okazał się dla mnie zbyt intensywny i ostatecznie lepiej odnalazłam się na innym leczeniu.