Jak oceniacie efekty stosowania Eliquisu i czy doświadczyliście jakichś skutków ubocznych? Wasze opinie mogą być cennym wsparciem dla osób zmagających się z migotaniem przedsionków, zakrzepicą żył głębokich czy zatorowością płucną, które rozważają stosowanie tego leku – każda historia ma znaczenie!
Mój mąż przyjmuje Eliquis 5 mg dwa razy dziennie od kilku miesięcy, po wcześniejszym stosowaniu Plavix po wszczepieniu stentu wieńcowego w grudniu 2019 roku. Kardiolog nalegał na zmianę leku, ponieważ podczas kryzysów zdrowotnych mąż ma migotanie przedsionków. Podczas stosowania Plavix występowały u niego nieprzyjemne siniaki po pobieraniu krwi. Teraz, po przejściu na Eliquis, pojawiła się opuchlizna rąk i ramion. Najgorsza jest opuchlizna twarzy wokół ust i warg. Traci także głos z powodu obrzęku gardła. Oddychanie jest w porządku. Zwykle obrzęk ustępuje po kilku godzinach, ale ostatnim razem trwał dłużej. Zredukowaliśmy dawkę Eliquis o połowę, ale reakcja się powtórzyła. Dzieje się to po przyjęciu leku wieczorem, a obrzęk pojawia się w nocy. Wracamy do aspiryny, by sprawdzić, czy Eliquis jest przyczyną. Przyjmuje również Metoprolol, którego dawkę zmniejszył do 50 mg raz dziennie. Jego ciśnienie krwi i puls są w normie. Ma 74 lata i jest prawie całkowicie wyczerpany przez te leki. Cierpi również na bezsenność i brak apetytu.
Nienawidzę tego, jak się czuję po tym leku! Mam zawroty głowy, czuję się niepewnie, jestem bardzo zmęczona i apatyczna — cały czas. Czekam na kolejną wizytę u lekarza, żeby sprawdzić, czy mogę przestać go brać albo czy jest jakaś alternatywa. Nie chcę dalej stosować tego leku!
Miałam bóle w klatce piersiowej, więc lekarz rodzinny skierował mnie w ciągu ponad dwóch lat na trzy kardiologiczne testy wysiłkowe oraz założenie 7-dniowego monitora pracy serca. Za każdym razem nie wykazano żadnych problemów z sercem i kardiolog nie stwierdził absolutnie żadnego migotania przedsionków. Mój lekarz rodzinny zlecił jednak podobny monitoring i powiedział, że wykazał on pewne epizody migotania przedsionków. Przepisał mi Eliquis.
Po tym leku mam zmęczenie, bóle głowy i uczucie oszołomienia. Przez to naprawdę trudno mi wrócić do codziennego pływania, które uprawiam od 38 lat! Lekarz upiera się, że muszę brać to okropne lekarstwo. Ja jednak myślę, że ból w klatce piersiowej wynikał z odwodnienia i nie miał nic wspólnego z sercem. Zastanawiam się nad odstawieniem go, żeby znów poczuć się jak dawniej.
Zaczęłam brać Eliquis w grudniu 2025. W skrócie: latem 2022 przyjęłam pierwszą szczepionkę Moderna na COVID i w ciągu tygodnia zostałam sparaliżowana w 80%, zdiagnozowano u mnie zespół Guillaina-Barrégo, a w szpitalu spędziłam 8 miesięcy. Po powrocie do domu przechodziłam rehabilitację przez wiele miesięcy, aż nagle zrobiłam się bardzo, bardzo chora i trafiłam z powrotem na SOR. Lekarz znalazł zakrzepy w moich nogach i bardzo poważny zator na aorcie. 
Biorę Eliquis takie opakowanie.
Aktualizacja: znowu chodzę, powoli i na bardzo krótkie dystanse, z balkonikiem i pomocą, po naprawdę długiej rehabilitacji. Wczoraj miałam tomografię — nogi wyglądają na czyste (!), a wynik TK nawet nie wspomniał o zatorze, ale czekam jeszcze na oficjalną informację od lekarza. Dałam radę: wstałam, schudłam trochę, przestałam się nad sobą użalać. Ale szczerze wierzę, że Eliquis naprawdę mi pomógł i jestem za to wdzięczna.
Miałam ablację serca około sześć lat temu i od tamtej pory brałam Eliquis 0,5 mg. Przez ostatnie kilka miesięcy miałam silny, przewlekły ból głowy w okolicy czoła.
Mój kardiolog zmniejszył dawkę do 0,25 mg i ból głowy zniknął. Dodatkowo moje ciśnienie skurczowe stało się bardziej stabilne i spadło z poziomu 120–140 do około 100–110.
Biorę Eliquis od ponad 3 lat z powodu migotania przedsionków. Nie zauważyłam u siebie żadnych wyraźnych skutków ubocznych. Na początku lek zatrzymał kołatania serca, które miałam przed rozpoczęciem leczenia. W wieku 76 lat wolę brać ten lek niż decydować się na któryś z innych zabiegów dostępnych przy migotaniu przedsionków.
Leczenie migotania przedsionków. Nie mogłam opublikować opinii bez wybrania czegoś, na co wcale nie choruję! Spróbowałam z tym lekiem. Nie poddaję się łatwo, ale po dziewięciu tygodniach stosowania, trzynastu silnych bólach głowy i dziewięciu słabszych bólach głowy po prostu musiałam przestać.
Ostatni ból głowy skończył się wizytą na SOR-ze. Obawiano się krwawienia do mózgu — na szczęście to się nie potwierdziło, ale dla mnie to był koniec z apiksabanem. Lepiej umrzeć niż dalej tak funkcjonować. Czeka mnie jeszcze długa rozmowa z kardiologiem.
Po przeglądzie mojego rezonansu lekarz rodzinny zauważył, że około 5 lat wcześniej przeszedłem miniudar. Od razu, po akceptacji kardiologa, zmienił mi leczenie z małej dawki aspiryny na Eliquis jako lek przeciwzakrzepowy. Wiadomo, że u większości osób Eliquis nie powoduje poważnych skutków ubocznych, ale już po kilku dniach zauważyłem lekkie zawroty głowy, ból nóg i pleców oraz niski poziom energii. Po nieco ponad miesiącu trafiłem na SOR z powodu silnych zawrotów głowy i skrajnego osłabienia. Badania krwi, RTG i EKG były prawidłowe, poza niskim poziomem sodu — 124. Dostałem tabletkę z solą i zostałem wypisany. Potem musiałem jechać na SOR jeszcze kilka razy, bo objawy stopniowo się nasilały. Przy pięciu wizytach podawano mi dożylnie roztwór soli fizjologicznej, ale lekarze twierdzili, że Eliquis nie ma z tym nic wspólnego, bo nie spotkali się z czymś takim w swojej praktyce.
Dopiero szósty lekarz z SOR-u potraktował moje pytanie o Eliquis jako możliwą przyczynę poważniej i sprawdził to dokładniej w szpitalnych materiałach. Znalazł informację, że bardzo mały odsetek osób może mieć dokładnie takie objawy jak ja. Bez wahania powiedział mi, żebym skontaktował się z lekarzem rodzinnym w sprawie zgody na odstawienie Eliquisu i powrót do małej dawki aspiryny. Po warunkowej zgodzie i odstawieniu leku mój poziom sodu wrócił do normy — 136 — w ciągu kilku dni. Mój wniosek: bezpośrednia przyczyna niskiego sodu była ignorowana przez wielu lekarzy z SOR-u, a ja okazałem się jedną z tych bardzo nielicznych osób, u których Eliquis wywołał poważne skutki uboczne.
