Ja właśnie przeszłam przez odstawienie Parogen. Minęło 18 dni i dopiero teraz czuję, że wracam do siebie. Brałam lek przez rok w dawce 20 mg. Najpierw zeszłam do 10 mg – bez większych problemów. Potem do 5 mg i wtedy zaczęły się „brain zaps”, czyli te charakterystyczne prądy w głowie.
Kiedy odstawiłam całkowicie, to był koszmar. Byłam skrajnie emocjonalna, miałam poczucie, że wszystko jest bez sensu i że coś złego zaraz się stanie. Do tego brain zaps, mgła mózgowa, zawroty głowy, bóle głowy i bezsenność. Czułam się jakbym nie była sobą.
Przetrwałam to, ale pierwsze dwa tygodnie były naprawdę ciężkie. Dosłownie dwa tygodnie wyjęte z życia. Musiałam wziąć wolne w pracy, bo nie byłam w stanie normalnie funkcjonować. Nie każdy może sobie na to pozwolić, więc to też trzeba wziąć pod uwagę.
U mnie po około 14 dniach zaczęło się wyraźnie poprawiać i teraz jest dużo lepiej. W najgorszym momencie przez kilka dni brałam lek uspokajający, żeby jakoś przetrwać, choć wiem, że to nie jest idealne rozwiązanie.
Jeśli ktoś jest w trakcie odstawiania – da się przez to przejść, ale trzeba być świadomym, że może być naprawdę trudno przez jakiś czas. U mnie było warto, ale każdy musi sam ocenić, na ile jest gotowy znieść ten okres przejściowy.