Jak oceniacie efekty stosowania Mirtoru? Czy doświadczyliście jakichś skutków ubocznych? Wasze opinie mogą być cennym wsparciem dla osób zmagających się z bezsennością, depresją lub stanami lękowymi, które rozważają stosowanie tego leku – każda historia ma znaczenie!
Jestem osobą uzależnioną od alkoholu i innych substancji, którą przez ponad 10 lat próbowałam się samoleczyć czymkolwiek, co było w zasięgu ręki. Mirtor został mi zaproponowany podczas leczenia, ponieważ od lat zmagałam się z lękiem, fobią społeczną i ciężką depresją do tego stopnia, że straciłam nadzieję na poprawę. Lek zaczął działać szybko, a w połączeniu z terapią, medytacją i aktywnością fizyczną poczułam się znowu sobą. Przyjmowałam Mirtor przez około cztery miesiące, stopniowo schodząc z dawki 7,5 mg. W moim przypadku mniej znaczyło więcej.
Około dziesięciu miesięcy później zauważyłam, że depresja powoli wraca. Byłam już wtedy trzeźwa i czysta od 15 miesięcy i czułam, jakbym zawiodła siebie w dbaniu o zdrowie psychiczne – choć w rzeczywistości tak nie było. Poszłam do lekarza, wróciłam na Mirtor w dawce 15 mg (tak jak na zdjęciu) i już następnego dnia lek zaczął działać lepiej, niż mogłam sobie wyobrazić. Nie chciałam zaakceptować faktu, że depresja znów się zbliża, ale gdybym nie poprosiła o pomoc, mogłoby mnie to sprowadzić na drogę do nawrotu uzależnienia.
Na początku byłam dość ostrożna, bo ogólnie miałam dystans do antydepresantów i trochę obawiałam się skutków ubocznych. Ostatecznie jednak zdecydowałam się spróbować i u mnie była to bardzo dobra decyzja. Największa różnica była taka, że w końcu zaczęłam normalnie spać. Wcześniej sen był u mnie ogromnym problemem, a po Mirtorze poczułam, że organizm wreszcie może się wyciszyć.
Jeśli chodzi o skutki uboczne, to u mnie pojawił się głównie niewielki przyrost masy ciała — około 4 kg. Nie odbieram tego jednak jako dużego minusa, bo ogólnie wyglądam i czuję się zdrowiej, mam więcej spokoju i lepsze funkcjonowanie na co dzień. Poza tym nie zauważyłam niczego szczególnie uciążliwego.
Przez pierwsze dwa, może trzy tygodnie rano zdarzało mi się budzić z lekkim zamuleniem, takim oszołomieniem po nocy. Z czasem to minęło i teraz już właściwie tego nie odczuwam. Najważniejsze jest dla mnie to, że jakość życia naprawdę się poprawiła — lepszy sen, większy spokój i ogólnie dużo lepsze samopoczucie.
Raczej nie zdarza mi się zapominać o tabletce, bo bez niej miałabym problem z zaśnięciem. Mimo tego nie traktuję tego jako coś, co mi przeszkadza, bo różnica przed i po jest ogromna. U mnie Mirtor okazał się jednym z tych leków, po których realnie poczułam poprawę, a nie tylko „coś tam może działa”.
Dostałem Mirtor na depresję i problemy ze snem. Mam wrażenie, że pomagał na jedno i drugie, ale wczoraj wieczorem przestałem go brać, bo apetyt kompletnie wymknął mi się spod kontroli. Dla przykładu — przedwczoraj o 23:00 zjadłem ogromną paczkę pistacji. Mam 183 cm wzrostu, ważę 83 kg i jestem w bardzo dobrej formie, ale przy takim apetycie czułem, że zaraz zacznę przybierać na wadze. Dziś rano, po pominięciu wczorajszej dawki, obudziłem się bez tej „mgły w głowie”, do której zdążyłem już przywyknąć. Byłem dużo bardziej przytomny, miałem jaśniejszy umysł i czułem się mniej zmęczony.
Chcę jednak podkreślić, że każdy reaguje inaczej. Denerwuje mnie, kiedy ludzie opisują wyłącznie koszmarne doświadczenia z jakimś lekiem i w ten sposób zniechęcają innych do szukania pomocy. Chyba po prostu łatwiej nam napisać negatywną opinię niż pozytywną. Mechanizmy działania leków przeciwdepresyjnych wciąż nie są do końca poznane, więc czasem trzeba wypróbować kilka preparatów i różne dawki, zanim znajdzie się coś odpowiedniego. Każdą zmianę leczenia warto wcześniej omówić z lekarzem. Znalezienie odpowiedniego leczenia bywa długą drogą, ale zadbanie o własne zdrowie psychiczne to jedna z najważniejszych rzeczy, jakie można dla siebie zrobić.
Zacząłem brać Mirtor po bardzo bolesnym rozstaniu, kiedy miałem silne myśli samobójcze. Ból po rozstaniu nadal nie mija i codziennie cierpię psychicznie. Nie czuję, żeby ten lek szczególnie mi pomagał, a do tej pory przytyłem już około 4,5 kg. Biorę 30 mg. Straciłem rachubę, ale jestem na nim już od kilku miesięcy.
Nie poleciłbym Mirtoru komuś, kto boi się przytyć — moim zdaniem to jeden z najgorszych leków pod tym względem. Do tego brakuje mi motywacji i mam „mgłę w głowie”.
Biorę 15 mg Mirtoru przed snem, żeby lepiej spać. Pod tym względem sprawdza się bardzo dobrze. Nie zauważyłem jednak, żeby pomagał mi na depresję.
Biorę Mirtor od ponad roku i przytyłem około 23 kg. Ciągle jestem głodny i mam problem z napadami objadania się. Teraz próbuję go odstawić, ale przez objawy pojawiające się przy zmniejszaniu dawki cały proces strasznie się ciągnie.
Brałem Mirtor 30 mg w tabletkach rozpadających się w ustach z powodu ciężkiej depresji z bezsennością, a także zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i lęku uogólnionego. Ten lek naprawdę mi pomógł, dosłownie mnie uratował. Po leczeniu jestem zupełnie innym człowiekiem. Nie miałem żadnych skutków ubocznych.
Polecam brać go wieczorem, jeśli jest taka możliwość, ponieważ ma silne działanie przeciwhistaminowe i powoduje wyraźną senność. U mnie ustąpił nawet alergiczny nieżyt nosa i pokrzywka wywoływane przez pyłki i kurz. Właśnie ze względu na senność sprawdzał się też przy bezsenności.
Ogólnie oceniam Mirtor bardzo dobrze. Wyciągnął mnie z naprawdę trudnego stanu psychicznego, z cierpienia, które wydawało mi się już czymś trwałym. Po odstawieniu nie miałem żadnych objawów odstawiennych. Nie zauważyłem też żadnego negatywnego wpływu na libido ani sprawność seksualną.
Brałem Mirtor przez pół roku po trudnych przeżyciach związanych z kimś z rodziny. Pomógł mi przestać się ciągle zamartwiać. Co prawda przytyłem, ale wtedy było mi to potrzebne, bo ledwo byłem w stanie cokolwiek zjeść czy nawet napić się wody. Jeśli przechodzicie trudny okres, dajcie Mirtorowi szansę.
Biorę Mirtor na sen od około pół roku i widzę zarówno plusy, jak i minusy, ale niestety tych drugich jest więcej. Na początku bardzo pomagał mi spać i poprawił apetyt. Z czasem wyraźnie zmniejszył też lęk, ale stopniowo zacząłem czuć się jak kompletny zombie. Właściwie całkowicie wyciszył moje lęki, tylko że razem z nimi pojawiła się totalna obojętność. Czułem się niemal tak, jakbym brał Xanax. Nie czułem żadnych emocji ani empatii. Byłem nieszczęśliwy i zupełnie nie czułem się sobą. Zwracajcie uwagę na takie objawy, bo to naprawdę nie jest normalne. Wolałbym już zmagać się z lękiem, niż czuć się tak, jak czułem się po tym leku.
Dostałem Mirtor na lęki i wziąłem go tylko raz, na noc. Miałem koszmary — no i tyle z uspokojenia — a następnego dnia ledwo mogłem się ruszać. Miałem kompletną mgłę w głowie i cały czas byłem głodny. Więcej go nie wziąłem. Kolejnego dnia bolało mnie całe ciało, stawy i mięśnie, więc znów spędziłem dzień w łóżku. Minęło już kilka dni, a ja nadal czuję się ociężały i zmęczony.
Nie zamierzam więcej brać tego leku ani wracać do lekarza, który mi go przepisał. U mnie zamiast łagodzić lęk, tylko go nasilił. Nadal nie doszedłem do siebie. Trzymajcie się z daleka od tego leku i od lekarzy, którzy Was nie słuchają.
Wcześniej brałem Zoloft z grupy SSRI. Skutki uboczne mocno dawały mi się we znaki i nie ustępowały. Mój tata przyjmował go od lat, a lekarz po prostu przepisał mi ten sam lek. Pomagał na depresję, ale na lęki nie działał wcale.
Mirtor mnie uratował. Niepokój i bezsenność stopniowo ustępowały, a ja pierwszy raz od lat zacząłem się porządnie wysypiać. Ogólnie bardzo dobrze się na nim czuję. Mam większy apetyt, bardziej chce mi się pić i pojawiły się zaparcia, ale mimo tego lek mi służy. Polecam porozmawiać o nim z lekarzem, bo u mnie naprawdę się sprawdził.
Przez lata brałem wiele różnych leków na lęki i depresję. Od dłuższego czasu przyjmuję wenlafaksynę, która pomaga mi opanować lęki, ale na depresję nie pomagała. Lekarze dali mi do wypróbowania Wellbutrin, ale to był koszmar! Potem przepisali mi Mirtor i jest świetnie. Wreszcie zaczynam czuć się jak człowiek i znowu mam ochotę coś robić.
Jak na razie Mirtor sprawdza się u mnie świetnie. Przez lęki miałem ogromne problemy ze snem. Nawet nie pamiętam, kiedy ostatnio przed rozpoczęciem leczenia przespałem całą noc. Wcześniej brałem lorazepam na sen, ale nie chciałem przyjmować benzodiazepin, bo w mojej rodzinie są problemy z uzależnieniami. Tymczasem przez trzy tygodnie brania Mirtoru nie miałem ani jednej bezsennej nocy! Śpię do rana i jestem za to niesamowicie wdzięczny.
Zauważyłem też większy apetyt, szczególnie wieczorami, ale w moim przypadku to zaleta. Przez lęki miałem ponad 4,5 kg niedowagi. Teraz zacząłem odzyskiwać utracone kilogramy i już nie chudnę. Jak dotąd jest naprawdę dobrze!
Palę też sporo marihuany, haha, i nie zauważyłem, żeby wpływało to na działanie leku. Zdarzyło mi się również wypić kilka drinków i u siebie nie zaobserwowałem niepokojących reakcji. Bardzo polecam Mirtor osobom z problemami ze snem i niedowagą. Dodam jeszcze, że po innych lekach przeciwdepresyjnych miałem mdłości — to jedyny, po którym ich nie odczuwam.
Podczas pobytu w szpitalu po próbie samobójczej dostałam Mirtor 30 mg na noc. Przez pierwszy tydzień czułam się jak we mgle. Brałam go dalej w przepisanej dawce i po dwóch tygodniach to uczucie ustąpiło.
Minęły dwa miesiące i przytyłam około 14 kg. Nigdy wcześniej nie ważyłam tyle, poza okresem ciąży. Lek powoduje u mnie senność, ale nie pomaga mi spać. Po przyjęciu tabletki mam też jeszcze większy apetyt. Zamierzam porozmawiać z psychiatrą o innych możliwościach leczenia.
Od sześciu lat mam zdiagnozowaną depresję. Próbowałem praktycznie wszystkich popularnych leków z grup SSRI i SNRI, ale efekty były niewielkie. Kiedy doszła do tego silna bezsenność, lekarz przepisał mi Mirtor i moje życie całkowicie się zmieniło. Wreszcie mogę spać, czuję ogromny spokój i znacznie mniej pesymistycznie patrzę na wszystko.
Na początku miałem większy apetyt, co zmotywowało mnie do ćwiczeń, a ruch jeszcze bardziej złagodził moje objawy. Bardzo się cieszę, że w końcu znalazłem coś, co mi pomaga.
Przez lata zmagałem się z silną bezsennością i depresją. Zacząłem brać Mirtor i problemy ze snem zniknęły praktycznie z dnia na dzień. Nie zauważyłem też skutków ubocznych, takich jak spadek libido, który występował u mnie po innych lekach. Problemem może być przybieranie na wadze, ale jeśli jesteś młody i masz możliwość ćwiczyć, moim zdaniem zdecydowanie warto. Ogromnie się cieszę, że znowu czuję się sobą.
Biorę escitalopram, a lekarz dołączył mi Mirtor w dawce 15 mg. Jestem pod wrażeniem, jak bardzo mi pomógł. Żałuję, że nie zacząłem brać go wcześniej. Bardzo polecam przy PTSD.
Zaczęłam brać Mirtor po wielu latach przyjmowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI. Biorę 7,5 mg razem z 50 mg hydroksyzyny. Pomaga mi to zasnąć, ale nie przesypiam całej nocy i nadal zmagam się z silnymi lękami.
Mam naprawdę trudną sytuację życiową. Jestem przykuta do łóżka, a mój mąż ma nowotwór, POChP i migotanie przedsionków. Nie mamy ubezpieczenia zdrowotnego. Straciliśmy firmę, dom, samochody i zainwestowane pieniądze, a wszystkie oszczędności już wyczerpaliśmy.
Ostatnio pojawiły się u mnie nowe objawy: ciągła zgaga, ból dolnej części pleców, skurcze mięśni, tachykardia, czyli bardzo szybkie bicie serca, oraz przyrost masy ciała — około 3,2 kg w ciągu pierwszych dwóch tygodni.
Na początku po Mirtorze myśli samobójcze ustąpiły, ale później wróciły. Pewnie dlatego, że przytyłem po nim około 18 kg. Pilnowałem tego, co jem, i ćwiczyłem 5–7 dni w tygodniu, a mimo to nie mogłem zrzucić ani kilograma. Teraz zmieniam lek na inny i mam nadzieję, że sprawdzi się lepiej.
