Choruję na ciężką padaczkę, której towarzyszą bardzo silne ataki paniki. Przez długi czas moja neurolog próbowała różnych leków, ale właściwie nic nie pomagało. Jedynym lekiem, po którym poczułam jakąś poprawę, był klonazepam, ale strasznie mnie usypiał. Byłam tak zamulona, że czasami czułam się jak małe dziecko, które nie potrafi normalnie funkcjonować. Ostatecznie ograniczyła mi klonazepam do stosowania doraźnego, ale ja potrzebowałam czegoś, co działałoby przez cały czas. Lęki i ataki paniki były u mnie tak silne, że potrafiły wywoływać napady padaczkowe. Byłam kompletnie wykończona psychicznie, do tego stopnia, że naprawdę zaczęłam myśleć o samobójstwie.
Lekarka już od jakiegoś czasu proponowała mi Spamilan, ale ciągle odmawiałam, bo naczytałam się różnych opinii i skutków ubocznych w internecie. W końcu jednak się zgodziłam. Dostałam 10 mg rano i 10 mg wieczorem. I nie uwierzycie, ale już po pierwszych 24 godzinach poczułam różnicę. Zaczęłam się uspokajać, mogłam w końcu skupić się na jednej rzeczy, zamiast ciągle się nakręcać, denerwować i mieć mętlik w głowie. Ataki paniki stały się dużo słabsze, przestałam bać się dosłownie wszystkiego. Nogi przestały mi się trząść, oczy nie drgały już bez przerwy. Wcześniej potrafiłam leżeć w łóżku dwie godziny, zanim na tyle się uspokoiłam, żeby zasnąć, a po Spamilanie zasypiałam w jakieś 15 minut. Przestały mnie też męczyć codzienne koszmary i ciągłe wybudzanie się w nocy.
Przez pierwszy miesiąc miałam dość mocne bóle głowy i trochę mnie mdliło, ale w moim przypadku zdecydowanie było warto to przeczekać. Już po nieco ponad tygodniu moje życie wyglądało zupełnie inaczej. Ataki paniki praktycznie zniknęły, nie byłam już ciągle przestraszona i zdezorientowana, a lęk niemal całkowicie ustąpił. Mąż powiedział mi, że stałam się zupełnie inną osobą. Znajomi mówili, że od lat nie widzieli mnie tak spokojnej i szczęśliwej. Nawet moja pięcioletnia córeczka zaczęła ciągle przychodzić się do mnie przytulać. To było niesamowite uczucie, jakbym po latach w końcu odzyskała samą siebie.
Po kilku latach zdarzało się, że ataki paniki zaczynały od czasu do czasu wracać. Lekarka dołożyła mi wtedy dodatkowe 10 mg Spamilanu po południu. Po dwóch tygodniach wróciłam jednak i powiedziałam, że nie daję rady pamiętać o tej dodatkowej tabletce. Zmieniła mi więc dawkowanie na 15 mg rano i 15 mg wieczorem. I teraz czuję się naprawdę świetnie. Mam też możliwość przyjęcia dodatkowej dawki doraźnie, ale korzystam z tego bardzo rzadko, kiedy czuję, że zbliża się silny atak paniki albo miałam napad padaczkowy. Kilka razy zdarzyło mi się zapomnieć o tabletce i od razu odczuwałam różnicę. Bez Spamilanu po prostu nie czuję się sobą.
Naprawdę nie wiem, gdzie dzisiaj bym była, gdyby nie ten lek. Nie wiem nawet, czy w ogóle bym jeszcze żyła. Dla mnie Spamilan to prawdziwe wybawienie. Wiem, że nie każdy reaguje tak samo. U mnie zadziałał praktycznie od razu, ale rozmawiałam z osobami, które na pełną poprawę czekały nawet trzy miesiące. Czytałam też opinie ludzi, którzy przez pierwszy tydzień lub dwa czuli się dziwnie, mieli nasilone lęki albo problemy ze snem. Niektórzy pisali, że dopiero po kilku kolejnych tygodniach zaczęli odczuwać wyraźną poprawę. Jeśli więc zastanawiacie się nad Spamilanem, nie zniechęcajcie się od razu. W moim przypadku początkowe skutki uboczne były niewielką ceną za to, jak bardzo zmieniło się moje życie. Jestem niesamowicie wdzięczna, że w końcu zdecydowałam się go spróbować.