Jakie są Wasze doświadczenia ze stosowaniem leku Spironol w terapii nadciśnienia, obrzęków lub problemów hormonalnych? Czy zauważyliście poprawę w objawach związanych z zatrzymywaniem płynów oraz poziomem aldosteronu? Jakie skutki uboczne wystąpiły podczas stosowania, takie jak hiperkaliemia, senność, zaburzenia hormonalne (np. ginekomastia, zmiany menstruacyjne) czy inne? Wasze opinie mogą być bardzo pomocne dla osób, które rozważają terapię Spironolem lub mają podobne doświadczenia.
Przyjmowałem ten lek przez cztery lata, stopniowo tracąc zainteresowanie seksem i mając trudności z osiągnięciem erekcji. Po konsultacjach z czterema kardiologami żaden z nich nie poinformował mnie, że Spironol jest antyandrogenem, który blokuje wiązanie testosteronu w mięśniach i organizmie, co jest niezbędne do jego działania, a także obniża produkcję samego testosteronu. Odkryłem to samodzielnie. W dniu, w którym się o tym dowiedziałem, przestałem go przyjmować. Podawanie mężczyźnie leku, który sprawia, że jego testosteron staje się nieskuteczny, może być odpowiednie dla osób przechodzących zmianę płci, ale nie dla tych, którzy tego nie robią. Istnieje inny lek oszczędzający potas, podobny do Spironolu, bez skutków ubocznych związanych z seksualnością, ale jest droższy.
Pierwsze przerzedzenie włosów zauważyłam u siebie jeszcze jako nastolatka, mniej więcej w wieku 17 lat, a około 20. roku życia było to już bardzo widoczne. Przez długi czas minoksydyl stosowany miejscowo w miarę stabilizował sytuację, ale później zaczęłam mieć po nim kontaktowe zapalenie skóry i musiałam go odstawić. To był dla mnie ogromny cios, bo miałam wrażenie, że tracę jedyną rzecz, która jakoś trzymała moje włosy w ryzach.
Z czasem włosy zrobiły się naprawdę cienkie, szczególnie na górze głowy, przy przedziałku i z przodu. Bardzo źle się z tym czułam i unikałam robienia zdjęć w mocnym świetle, bo wtedy wszystko było widać najbardziej. W końcu w 2023 roku trafiłam do dermatologa zajmującego się wypadaniem włosów i dostałam diagnozę: łysienie androgenowe, czyli kobiecy typ łysienia. Wtedy zaczęłam stosować 100 mg spironolaktonu.
Na zdjęciach widać moje efekty po dłuższym czasie leczenia, stan mniej więcej na początek 2026 roku. Chciałam wrzucić porównanie, bo sama kiedyś szukałam takich realnych zdjęć i opinii, żeby wiedzieć, czy jest jeszcze szansa na poprawę. U mnie Spironol nie zadziałał z dnia na dzień, ale stopniowo zaczęłam widzieć, że włosy mniej lecą, przedziałek wygląda lepiej, a przy linii włosów pojawia się coraz więcej krótszych odrostów.
Przez skutki uboczne, głównie to, że dużo częściej sikam w nocy, zmieniam teraz trochę schemat leczenia — schodzę ze Spironolu ze 100 mg na 75 mg i dokładam minoksydyl doustny. Chciałam jednak pokazać efekty po samym Spironolu, zanim zacznę kolejną rzecz, bo może komuś pomoże to porównać i nabrać cierpliwości. U mnie poprawa była powolna, ale patrząc na zdjęcia, zdecydowanie widzę różnicę.
Od 10. roku życia zmagałam się z trądzikiem na twarzy i plecach. Przez 12 lat praktycznie nie było dnia, żebym nie obudziła się z nową zmianą. Pod koniec nastoletnich lat, szczególnie przed okresem, trądzik zaczął robić się torbielowaty. Cały czas słyszałam, że z wiekiem przejdzie, że hormony się „uspokoją”, ale z roku na rok było tylko gorzej. Przed 22. urodzinami, po najgorszym roku pełnym bolesnych zmian i blizn, stwierdziłam, że psychicznie już tego nie udźwignę i porozmawiałam z dermatologiem o leczeniu. Proponowano mi izotretynoinę, ale bardzo bałam się skutków ubocznych, więc zapytałam, czy najpierw możemy spróbować Spironolu. Jestem po 5 miesiącach leczenia Spironolem i czuję się świetnie. Pełniejszy efekt pojawił się mniej więcej po 3 miesiącach, razem z cyklem doksycykliny. Około 2. miesiąca miałam wątpliwości, bo widziałam tylko małą zmianę, ale pierwsze, co zauważyłam, to że przed okresem nie wyskakiwały mi już bolesne torbiele, tylko kilka drobnych krostek.
Po 3 miesiącach miałam przed okresem tylko jedną malutką krostkę i żadnego prawdziwego wysypu — pierwszy raz od prawie 10 lat. Jestem niesamowicie szczęśliwa. Rok wcześniej nie wychodziłam z domu bez makijażu i nawet mój chłopak, z którym mieszkałam, nie widział mnie bez niego. Doszło do tego, że spałam w makijażu, bo tak bardzo wstydziłam się pokazać twarz, a potem budziłam się z jeszcze gorszym trądzikiem. To naprawdę niszczyło mnie psychicznie. Ostatnio szykowałam się na spontaniczną kolację ze znajomymi bez makijażu, spojrzałam w lustro i uśmiechnęłam się do siebie, bo zrozumiałam, że nie mogłam zrobić czegoś takiego od 12. roku życia. Przy trądziku nie ma spontanicznych wyjść, kiedy najpierw trzeba 45 minut „naprawiać” twarz. Będę dalej brała Spironol. Jedyny skutek uboczny, jaki zauważyłam, to częste oddawanie moczu. Piję też dużo wody, więc pewnie to dodatkowo nasila efekt, ale dla mnie warto. Piersi też trochę mi się powiększyły, ale na to akurat nie narzekam. Mam nadzieję, że komuś to pomoże, bo żałuję, że tak długo odkładałam leczenie.
Mam 55 lat i od 4 lat biorę Spironol na wysokie ciśnienie oraz niski poziom potasu. Zaczynałam od 50 mg dziennie, a teraz dawka została zwiększona do 150 mg dziennie. Od kiedy stosuję ten lek, zauważyłam u siebie kilka skutków ubocznych: senność, lekkie bóle w różnych miejscach, większy porost włosów, ale najbardziej zauważalną zmianą okazały się piersi. Po rozpoczęciu leczenia, podczas pierwszej kontrolnej mammografii, lekarz zwrócił uwagę, że tkanka piersi stała się bardzo gęsta. W tamtym czasie piersi były obolałe, opuchnięte i wrażliwe, mimo że już wcześniej były dość duże.
Po tych kilku latach piersi są zdecydowanie większe i bardziej jędrne niż przed Spironolem, chociaż ból jest teraz dużo mniejszy albo prawie go nie ma. Sutki nadal są bardzo wrażliwe na dotyk i zimno. Ponieważ w ostatnim tygodniu dawka została zwiększona do 150 mg dziennie, nie wiem, czy piersi będą dalej się powiększać, ale jeśli tak, to przynajmniej będę wiedziała, że bolesność, obrzęk i tkliwość mogą być związane z działaniem Spironolu. Wcześniej nawet nie wiedziałam, że może to być jeden z jego skutków ubocznych. Mogę też powiedzieć, że ogólnie czuję się teraz bardziej kobieco.
Biorę Spironol od półtora miesiąca na trądzik hormonalny i zdecydowanie widzę, że zaczyna działać. Dopiero kiedy więcej o nim poczytałam, zorientowałam się jednak, że część rzeczy, które u siebie zauważam, może być skutkami ubocznymi. Od dwóch miesięcy nie mam okresu, cały czas czuję się odwodniona, a największym problemem jest to, że ciągle jestem słaba.
Wiem, że czasami jem za mało albo mam niski poziom żelaza, ale to zmęczenie jest naprawdę uciążliwe. Mam problem z wstawaniem rano i utrzymaniem energii przez cały dzień. Na razie będę dalej brała Spironol, bo na trądzik mi pomaga, a skutki uboczne są jeszcze do zniesienia, ale mam nadzieję, że uda mi się odstawić go tak szybko, jak będzie to możliwe.
Pamiętam, jak sama szukałam informacji i czytałam wszystkie opinie, kiedy zaczynałam brać Spironol zaledwie kilka miesięcy temu. Mój trądzik pojawił się nagle, bez większego ostrzeżenia, mniej więcej w połowie dwudziestki. Ten lek całkowicie zmienił stan mojej skóry i jestem za to ogromnie wdzięczna. U mnie największą różnicę zrobiła regularność i to, żeby nie pomijać dawek. Naprawdę jestem bardzo zadowolona z efektów.